The road to Rotterdam 2005

April 2002. Na mijn zoveelste voetbalblessure hang ik definitief mijn voetbalschoenen aan de wilgen. Maar ik blijf ook nadien geregeld last van mijn knie houden. In april 2003 besluit ik om toch maar eens een afspraak te maken met een orthopeed. Tijdens een kijkoperatie wordt mijn buitenmeniscus verwijderd. In 1982 is aan dezelfde knie ook al de binnenmeniscus verwijderd. In juni 2003 ben ik gelukkig weer in staat om iets aan sport te doen. Zo nu en dan ga ik eens lekker een uurtje hardlopen. In het voorjaar van 2004 spreek ik Betty van den Berg. Zij vertelt mij met veel enthousiasme over haar belevenissen bij de Loopgroep Marsdijk. Na de zomervakantie meld ik mij in september 2004 dan ook aan als lid van de Loopgroep Marsdijk. Ik tref een leuke groep hardloopliefhebbers aan die elke donderdagavond onder de bezielende leiding van Leen zo’n anderhalf uur fanatiek gezamenlijk trainen.

In november 2004 neem ik voor het eerst deel aan een groot loopevenement, de Zevenheuvelenloop in Nijmegen. Ik heb mij aangemeld via het internet en tijdens het surfen op het net kom ik ook op de website van de marathon in Rotterdam terecht. Het is altijd al een droom van mij geweest om eens een marathon te lopen. Zal ik mij aanmelden? Na enig wikken en wegen meld ik mij ook voor deze loop als deelnemer aan. Ja, Johan nu heb je je wat op de hals gehaald. Dit wordt dus serieus voorbereiden. Ik heb nog nooit meer gelopen dan zo’n 17 kilometer!!! Maar ook hier biedt het internet uitkomst. Na enig zoeken kom ik op de site van myasics.nl. Hier voer ik mijn persoonlijke gegevens in en voila, daar is het trainingsschema voor de marathon in Rotterdam. Inclusief de trainingsavond van de loopgroep een trainingsbelasting van vier á vijf trainingen per week.

Op oudejaarsdag van 2004 loop ik mijn eerste halve marathon in Blijham. Mijn eindtijd is 1 uur en 50 minuten. In drieënhalve maand moet ik mijn duurvermogen nog zien uit breiden naar mijn geschatte eindtijd op de marathon, 4 uur en 15 minuten. Gedurende de wintermaanden train ik ’s avonds door regen sneeuw, hagel en wind. Ik loop in bijna 120 trainingsuren zo’n 1300 trainingskilometers, waarvan drie lange duurlopen van ongeveer 35 kilometer. Eind maart 2005 is mijn laatste testloop bij de Leekster Lenteloop. Hier loop ik in mijn voorgenomen marathontempo een halve marathon in twee uur.

Op 9 april 2005 vertrekken mijn echtgenote en ik naar Nieuwerkerk aan de IJssel. Hier hebben wij een hotel geboekt. Vervolgens gaan wij rond het middaguur met de trein naar Rotterdam. In het World Trade Center moet ik mijn startnummer ophalen. Er hangt al een echte marathonsfeer in Rotterdam. Op 10 april staan wij om 06.30 uur op en gaan vervolgens ontbijten. Normaal ben ik helemaal geen ontbijter, maar nu eet ik 4 plakken suikerbrood, twee donuts, een bruine boterham met kaas, drie plakken ontbijtkoek, een bakje vers fruit en een schaaltje met yoghurt en cornflakes. Hoe dan ook, een hongerklop zal ik onderweg niet krijgen! We gaan weer met de trein naar Rotterdam. Op het station wemelt het van de lotgenoten.

In maart 2005 heb ik voor mijzelf besloten mijn eerste marathon te lopen onder begeleiding van de pacers van Runnersworld. Ik loop met de groep met de verwachte eindtijd van 4 uur en 15 minuten. In het Hilton Hotel kan is er kleedgelegenheid. Om 10.00 uur verzamelen wij ons in het startvak. Zenuwachtig drentelen duizenden lotgenoten om mij heen. Ik zelf ben niet minder zenuwachtig. Om 11.00 uur is pas de start, maar het uurtje wachten vliegt voorbij. Even voor elven zingt Lee Towers, onder luid meezingen van de deelnemers en duizenden toeschouwers, zijn welbekende You’ll never walk alone. Stipt om 11.00 uur klinkt het startschot en is mijn eerste marathon begonnen. De adrenaline vliegt door mijn lichaam. De eerste 5 km loop ik in 29:07, de 10 km in 58:28, de 15 km in 1:27:53, de 20 km in 1:56:51, de 25 km in 2:26:38 en de 30 km in 2:56:54. Rond de 35 km (3:28:00) slaat de vermoeidheid toch enigszins toe en lopen mijn 5 km-tijden iets op, maar de beroemde man met de hamer heeft mij op dit punt niet klein gekregen. Het publiek moedigt iedere loper fanatiek aan. “Nog 7 km” schiet het door mijn hoofd. “Ik ga de finish halen binnen de mijn verwachtte eindtijd”. De 40 km loop ik 3:58:30. De euforie van de laatste twee km is met geen pen te beschrijven. Als ik op de Coolsingel loop ziet het daar zwart van de toeschouwers. Met het enthousiasme waarmee de winnaar door het publiek is onthaald worden de overige lopers ook toegejuicht. Met een brok in mijn keel passeer ik, met behulp van de pacers van Runnersworld, de finish in 4:10:50. Mijn eerste marathon is een feit. Wat een geweldig gevoel! Zodra ik stil sta slaat de verzuring in mijn benen toe. Een vrijwilliger van de organisatie hangt de medaille om mijn nek en direct ben ik alle vermoeienissen vergeten. Nadat ik de finishfuik uitkom tref ik mijn echtgenote. Samen lopen we naar het Hilton, alwaar ik mij kan omkleden. Moe maar voldaan arriveren we weer thuis om 19.00 uur.

De voorbereiding van de marathon heb ik niet kunnen doen zonder de steun van mijn echtgenote en dochter. Ook wil ik Leen bedanken voor de deskundige begeleiding op de trainingsavonden. Van de loopgroep hebben Henk (4:03:02) en Ronald (4:14:04) eveneens de marathon in Rotterdam uitgelopen. Proficiat! Wellicht dat er volgend jaar meer liefhebbers van de loopgroep deelnemen aan de marathon in Rotterdam. Ik ben in ieder geval wel weer van de partij!!! Als het even kan nu met een tijd binnen de magische grens van 4 uur.

Johan Franken April 2005
 

 Hieronder vind je een aantal 'google' links.
Door gebruik te maken van deze links (klikken is voldoende)
sponsor je de loopgroep.