Haren maart 2006

Zaterdag de 11de maart zal ik dan eindelijk de halve van Haren gaan lopen. Vorig jaar afgelast vanwege extreme omstandigheden in de vorm van een flinke berg sneeuw. Dit jaar zal ik erbij zijn want ik heb horen zeggen dat het een leuke loop is over een mooi parcours. Bovendien is het de eerste wedstrijd van het meeÙs-circuit en die wil ik niet graag missen.

Echter, mijn eerste blik naar buiten die zaterdagochtend bevestigt mijn bange vermoedens; er ligt alweer sneeuw. ‘Wat moeten we nou begin maart nog met sneeuw en kou terwijl we allemaal zo hard zitten te wachten op wat warme straaltjes zonneschijn. De korte broeken mogen immers wel weer eens de kast uit rond deze tijd van het jaar!’

Bij nadere inspectie lijkt de hoeveelheid sneeuw mee te vallen. Hier en daar zal het wel wat glibberig zijn maar dat mag de pret niet drukken. Bovendien heb ik bij voorbaat een goed excuus als het lopen niet zo lekker gaat. Dus samen met echtgenoot en Marianne B. naar Haren getogen. Daar aangekomen blijken wij bepaald niet de enigen die er zo over dachten want het is erg druk bij de inschrijving . De start wordt zelfs een kwartiertje uitgesteld om iedereen (zo’n 800 mannen en vrouwen) de gelegenheid op tijd te starten. De wind is bitter koud maar het zonnetje schijnt volop. De sneeuw is voor het grootste gedeelte al weggesmolten.

Prachtige halve marathon, het parcours is afwissend en voert ons door Appelbergen en door de Tynaarloose Vijftig Bunder. De schelpenpaadjes zijn af en toe wel wat glad van nog niet gesmolten sneeuw, maar we zitten allemaal in hetzelfde schuitje, dus gewoon doorlopen maar. Marianne vertelt naderhand over een stel paarden die in galop met ons meeliepen. Helaas heb ik die niet gezien want ik had meer oog voor de rug van mijn echtgenoot Adriaan. Het was namelijk de bedoeling dat als ik daar maar gewoon achteraan bleef lopen, ik ‘vanzelf’ binnen de 1 uur vijftig zou finishen. Achteraf gezien had ik beter naar de paarden kunnen kijken, want de doelstelling is niet bereikt. Na dertien kilometer sloeg de vermoeidheid toe en begon ik me af te vragen wat ik hier toch zo leuk aan vond. Het tempo bleek te hoog te liggen en ik moest noodgedwongen een stapje terug doen. Ik hoef jullie waarschijnlijk niet te vertellen dat zeven kilometer dan ineens heel erg ver kan zijn!

Uiteindelijk finish ik in een tijd van 1 uur tweeënvijftig-half, waarmee ik best tevreden kan zijn, maar ik zit er helemaal door. De volgende keer toch maar weer iets rustiger van start gaan, dan valt er misschien ook nog wat te genieten onderweg….

Marianne B. brengt het er beter af: negen(!)minuten sneller dan de vorige keer (en ze heeft ook die paarden nog gezien). Petje af! En dan Dagmar: ook een vet PR van 1 uur achtentwintig. Toen wij nog door een laatste sneeuwbui tegen de wind in liepen te zwoegen, zat hij allang lekker warm binnen bij de kachel. Johan F. incognito met zonnebril) en Thea H. van de donderdagavondgroep zijn ook nog in Haren en omstreken gesignaleerd, dus de loopgroep laat zich zien! Laten we allen zo doorgaan!



Groet, dianne


 

 Hieronder vind je een aantal 'google' links.
Door gebruik te maken van deze links (klikken is voldoende)
sponsor je de loopgroep.